mensen met een Beperking 1

                                                                              Inhoudsopgave

Geschiedenis en ontwikkelingen rondom zorgboerderijen.

Integratie gehandicapten ( artikel ) 4 tips

Zorgboerderijen

Een zorg boerderij is niet nieuw, Het bestaat al jaren. Maar laatste tijden is de vraag om zorg bij een zorgboerderij erg groot.  Zorgboerderij  biedt een plek voor zinvolle en verantwoorde dagbesteding aan mensen met een beperking zodat zij langer thuis kunnen blijven wonen. Bij een zorgboerderij zijn mensen tot niets verplicht maar doen zij zoveel mogelijk waar zij zelf behoefte aan hebben.

Streven is om kwalitatief hoogwaardige zorg te leveren zoals wij die ook aan onze naasten zouden bieden. Een dergelijke bijdrage aan de kwaliteit van leven bereiken wij door:

  • een respectvolle benadering waardoor iedereen zichzelf kan zijn;
  • het bieden van een veilige omgeving;
  • een belevingsgerichte en zinvolle dagbesteding te bieden zonder druk te leggen op presteren;
  • de deelnemer positief te stimuleren, te betrekken bij werkzaamheden op en rond de boerderij en hen in contact te brengen met de dieren.                                                                                                                                                                                                                                                                      Activiteiten

 Zorgboerderij  biedt structuur, dagritme en sociale contacten. Dit alles in een omgeving met dieren, volop groen en gezonde buitenlucht. Onze ondersteuning geeft mensen de mogelijkheid om actief en op een prettige wijze te blijven deelnemen aan de samenleving. Activiteiten volgen de seizoenen. Denk hierbij aan het voeren van de koeien, het borstelen van de paarden, eieren rapen en het verbouwen van onze eigen groenten. Onderdeel van de activiteiten is ook het gezamenlijk (voor)bereiden van een warme maaltijd. Daarnaast is er volop tijd voor ontspanning, zoals creatieve activiteiten, wandelen, gezelschapsspellen, geheugenspellen en genieten van de buitenlucht.

Er is  belangrijk dat alle deelnemers plezier beleven, veel in de buitenlucht zijn, volop kunnen bewegen en met anderen in contact komen.

                                                            Integratie gehandicapten

Integratie gehandicapten is onomkeerbaar proces (opinie)Jan Atze Nicolai, medewerker Stichting Talant − 09/04/07, 22:12

Ook gewone mensen zijn soms eenzaam. De meeste gehandicapten wonen het liefst zo gewoon mogelijk.

Integratie faalt en dus experiment mislukt. De verstandelijk gehandicapten moeten weer grotendeels terug naar de instelling, zo besloot vorige week de Twentse Zorgcentra. Dat is een tegenstrijdige en discutabele boodschap.

De ontwikkelingen van zorginstellingen naar kleinere woonlocaties dichterbij en midden in de samenleving is een goede en onvermijdelijke ontwikkeling. De emancipatie en acceptatie van mensen met een beperking kan niet zonder deze vermaatschappeling.

Als begeleider van mensen met een verstandelijke beperking werk ik al jaren -naast het bijdragen aan een goede zorg- voor een respectvolle en gelijkwaardige benadering van mensen met een handicap. Ik vind het een illusie om te veronderstellen dat er van emancipatie en acceptatie iets terecht komt, als we medeburgers met een beperking achter een hek laten leven. Iedere emancipatiegolf van welke minderheidsgroep dan ook ging en gaat altijd vergezeld met een beweging richting de ’gewone maatschappij’. Omgekeerd begint uitsluiting en afbrokkeling van respect en gelijkwaardigheid met het letterlijk fysiek op afstand zetten van groepen. Onbekend maakt onbemind. Aanpassing moet altijd van beide kanten komen, en de boze buitenwereld zal vertrouwder worden.

Maar dit betekent niet dat integreren zonder problemen gaat. Of dat werkelijk iédereen het allemaal even mooi en prachtig vindt. En goede zorg mag nooit opgeofferd worden aan een ’hoger doel’.

Versplintering van de woonlocaties voor mensen met een verstandelijke beperking kan tot gevolg hebben dat deskundigheid en kennis verwatert. Begeleid wonen, werken en leven in de maatschappij vereist juist extra kennis en specifieke begeleiding. Bijvoorbeeld op het gebied van vrijetijdsbesteding. Te vaak gaan financiën in de voorzieningen op aan huisvesting en praktische verzorging. Scholing van personeel en het begeleiding van sociale contacten krijgt te weinig aandacht.

Is de mythe van de integratie achterhaald? Ik denk deels van wel. Het is goed om integratie te relativeren. Soms zijn we geneigd aan cliënten met een beperking hogere eisen te stellen dan aan ons zelf als het gaat om integreren in de samenleving. De helft van de ’gewone mensen’ stemt niet bij verkiezingen en velen doen niet mee aan de buurtbarbecue en zien nooit het dorpshuis van binnen. We gaan graag ’onze eigen gang’ en dat geldt ook voor veel mensen met een verstandelijke beperking.

Dat neemt niet weg dat verreweg de meeste mensen met een handicap graag zo gewoon mogelijk in de samenleving wonen. En ’je eigen gang gaan’ kan helaas betekenen dat je ieder moment overvallen kunt worden door eenzaamheid. Niemand is onkwetsbaar voor eenzaamheid. Dat is de keerzijde van onze individualistische samenleving. En ook hier kunnen mensen met of zonder hulp iets aan doen. Dit kan heel wat anders zijn dan ’gezellig bij elkaar zitten’ in een grote woning met mensen die je niet zelf gekozen hebt.

Algemene dogma’s zijn niet bruikbaar. Goede observatie, zorgvuldig én individueel woonwensen- en tevredenheidsonderzoek brengt een breed scala aan wensen naar voren. En dan als organisatie vervolgens gewoon leveren wat de cliënt vraagt. Dát is emancipatie van de cliënt en van de zorg.

In onze samenleving moet ruimte zijn om te leven en keuzes te maken. En dit kan inhouden dat er mensen zijn met een beperking die het liefst in een groep wonen. Maar dit komt weinig voor. Er zijn legio mogelijkheden van (begeleid) wonen. De keuzedwang tussen wonen in ’de instelling’ of ’helemaal alleen in een te groot koophuis’ kennen we niet in de praktijk. Er is een veel gevarieerder aanbod van zorg- en woonmogelijkheden. En deze zullen, als het goed is, groter worden.

Dwang om buiten de instelling te wonen is ongepast. Als dwang in het verleden in Twente heeft plaatsgevonden kan een beslissing van de Twentse Zorgcentra om cliënten meer keuzemogelijkheden te bieden op zijn best een noodzakelijke correctie genoemd worden.

Maar laat het geen overreactie zijn! Gooi de integratiegedachte niet zomaar in de prullenbak. De emancipatie en vermaatschappelijking van de zorg voor mensen met een beperking is geen experiment, maar een onomkeerbare beweging. De boodschap ’terug in je hok’ of ’weer snel achter het hek’ hoort daar niet bij.

                                                                             4 tips

  • Gehandicapten zo veel mogelijk zelf laten doen.
  • Als een gehandicapte zelfstandig kan wonen, dan is het heel goed om die persoon in een huis laten wonen met buren die gewoon gezond zijn.
  • Gehandicapten niet anders behandelen dan anderen.
  • Dat gehandicapten zelf kunnen kiezen wat ze willen doen en leren.

Comment Stream

2 years ago
0

In de inhoudsopgave staat dat er 5 tips worden gegeven, maar onder aan de site staan er maar 4 tips, dus dat is erg onduidelijk. Verder is het wel een duidelijke & mooie site!