El non sabía que facer. Tiña unha especie de nó na cabeza que lle impedía pensar con claridade cal era a decisión correcta. Por un lado, aquilo estaba mal, moi mal; pero por outro lado, non era máis importante a súa felicidade ca o “qué dirán?”. Nese momento, todos os seus pensamentos quedaron expulsados da súa mente en canto viu ese sorriso que era o culpable de que, aínda que fose por dous seguntos, o corazón deixara de latexarlle.

Comment Stream