Leesautobiografie
Judith Schaap


Via deze site presenteer ik mijn leesautobiografie. Je leest hier over mijn leeservaringen en wat mij hiervan is bijgebleven. Bij de verschillende periodes die mijn leven rijk is, horen verschillende leeservaringen. Door ze onder te verdelen, zie je welke boeken en ervaringen voor mij belangrijk zijn en zijn geweest en neem ik je mee in mijn ontwikkeling als lezer.

Ik wil vooraf vermelden dat ik nooit veel interesse in gedichten heb gehad en dat slechts een gedicht mij de afgelopen jaren is bijgebleven, deze vind je onder het kopje 'Lerarenopleiding'. Om deze reden heb ik verder geen aandacht besteed aan gedichten.

Thuis: 1987-1994

Ik ben opgegroeid in een christelijk gezin en kwam daardoor in mijn jongste jaren voornamelijk in aanraking met bijbelverhalen. Mijn ouders lazen me graag voor en ik kan me herinneren dat ik deze verhalen erg mooi vond. In de kinderbijbel zijn bijbelse verhalen uiteraard simpeler gemaakt en opgeleukt met plaatjes. De verhalen zijn zeer avontuurlijk en bevatten een moraal. Op deze wijze kwam ik hier al vroeg mee in aanraking.


Basisschool 1994-1999

Ergens rond mijn 9e levensjaar ontdekte ik in onze boekenkast oude leesboeken van mijn moeder. Ze had de hele serie van 'De dolle tweeling' van Enid Blyton en ook 'Pitty naar kostschool' was aanwezig. Ik verslond ze bijna letterlijk. De avonturen die de meisjes beleefden lieten mijn meisjeshart heel snel kloppen en wat wilde ik ook graag naar een kostschool toe! Ik denk dat deze verhalen mij hebben geleerd hoe leuk lezen is en wat een wereld er achter ieder boek schuilgaat.

Nadat ik thuis alle boeken die mijn interesse hadden gewekt had uitgelezen, ontdekte ik de bibliotheek. Naarstig ging ik op zoek naar alle boeken waar het icoon van een hartje op stond. Ook spannende boeken vond ik reuze interessant, ik ontdekte een serie thrillers waarvan ik de naam helaas niet meer weet. Deze serie bracht losse verhalen van tieners die achterna werden gezeten door inbrekers en ontvoerders. Spannend! Ook de 'Kippenvel' boeken lieten mij niet los en van daaruit was 'De griezelbus' van Paul van Loon snel ontdekt. Ik kan me herinneren dat ik deze boeken stiekem las, want mijn ouders waren niet echt gediend van dit soort horrorverhalen. Dus lagen ze veilig opgeborgen onder mijn bed.


Voortgezet onderwijs - onderbouw

Gek genoeg kan ik me weinig leeservaringen herinneren uit deze periode. Wellicht las ik nog steeds dezelfde boeken als aan het einde van de basisschool. Op vakantie begon ik uit verveling de boeken van mijn ouders te lezen. Dit waren veelal christelijke romans, klinkt wellicht saai, maar ik las ze in een ruk uit. Veel van deze boeken gingen over de eindtijd van deze wereld. Ik kan me het verhaal herinneren van een gezin, waarbij de vrouw en haar kind ineens verdwenen waren. Alle christelijke mensen van de wereld waren als het ware opgenomen in de hemel, de man van het gezin was niet christelijk en moest blijven. Wat volgde was een groots avontuur met uiteraard veel diepgang. Ook al waren deze boeken voor volwassenen, ik las ze in een ruk uit en vond ze niet te moeilijk.
Ik kan me niet zo goed herinneren welke boeken mij niet aanspraken, al staat me bij dat ik getracht heb 'De vriendschap' van Connie Palmen te lezen. Ik heb hem uitgelezen, maar vond het een moeilijk en langdradig boek. Lang niet zo spannend als de boeken die ik gewend was! Mijn zus vertelde me dat dit nou literatuur is. vanaf dat moment was literatuur een vies en saai woord voor oninteressante boeken die mensen lezen om een beetje intelligent te lijken.


Voortgezet onderwijs - bovenbouw

In de bovenbouw werden we verplicht aan het lezen gezet. Ik, die al jarenlang met veel plezier las, werd hier zeer opstandig van en weigerde de boeken op mijn leeslijst daadwerkelijk te lezen. Verplicht lezen vond ik zoiets raars, ik las altijd al en nu moest ik ineens. Daarnaast vond ik literatuur nog steeds een vies woord en leken om die reden alle boeken op de lijst me vreselijk saai. ' Het verrotte leven van Floortje Bloem' was volgens klasgenootjes makkelijk en leuk, dus dat boek heb ik een kans gegeven. Het was inderdaad een leuk boek en wederom had ik hem binnen een avond uit.
Welke boeken ik verder op mijn lijst had staan kan ik me niet herinneren. Scholieren.com was mijn beste vriend en voor mijn mondeling haalde ik een mooie 8.


Na het voortgezet onderwijs

In de jaren na mijn middelbare school ben ik weer een enthousiaste lezer geworden. Het moetje was er vanaf en dus kon ik me weer in de rijke wereld van boeken wentelen. Ik heb in deze periode veel romans en psychologische thrillers gelezen. Ook de chicklits kwamen tot mij en wat heb ik van ze genoten. Veel mensen praten zeer laatdunkend over deze vrouwenboekjes en dat is naar mijn mening onterecht. Er gebeurt vaak een hoop en je kunt je heerlijk onderdompelen in de wereld van de personages. Wellicht zit er volgens Rita wat te weinig 'unbestimmtheit' in, maar wat mij betreft is dat geen enkel probleem.


Lerarenopleiding 2012-heden

Oh oh, we moeten weer lezen. Het woordje 'moeten' wekte weer wat weerzin op, maar vooruit. Tegenwoordig ben ik toch een stukje volwassener dan op de middelbare school en dus lees ik braaf de boeken die ik moet lezen. 'Een weeffout in onze sterren' vond ik prachtig en ook 'De hemel van Heivisj' kon mij wel bekoren. We mochten ook zelf boeken aandragen om te lezen en die kans liet ik niet onbenut. Jaren terug heb ik op het strand met veel plezier het boek 'Tijgers, tanga's en tongzoenen' van Louise Rennison gelezen. Een boek geschreven voor pubermeisjes, maar nog net zo heerlijk om in je volwassen jaren te lezen. Wat heb ik gelachen en wat wilde ik deze graag herlezen. Dit heb ik dan ook met veel plezier gedaan, wie heeft er eigenlijk ooit bedacht dat bepaalde boeken alleen voor een zekere leeftijdscategorie zijn? Ook 'Het verrotte leven van Floortje Bloem' van Yvonne Keulen en 'De vriendschap' van Connie Palmen verdienden het om herlezen te worden. Ik was nieuwsgierig hoe ik deze boeken nu zou lezen en ervaren. 'Het verrotte leven van Floortje Bloem' bleek nog net zo vermakelijk te zijn en 'De vriendschap' kan ik nu eindelijk waarderen. Al geef ik eerlijk toe: doe mij maar een boek waarin iets meer gebeurt.

Over gedichten heb ik weinig zinnigs te melden. Vaak vind ik gedichten te moeilijk en te pretentieus. Wanneer ik te lang over de betekenis na moet denken, is mijn interesse al verdwenen. Ik houd niet van de vaagheid die veel gedichten rijk zijn.
Er is een gedicht wat mij de afgelopen jaren is bijgebleven, dit is het gedicht 'Voor de liefste onbekende' van Ingmar Heytze. Dit gedicht is zoals ik een gedicht graag zie: duidelijk en zonder al te veel opsmuk.

Voor de liefste onbekende

Wat ben ik blij dat ik je nog niet ken.
Ik dank de sterren en de maan
dat iedereen die komt en gaat
de diepste sporen achterlaat, behalve jij,
dat jij mijn deuren, dicht of open,
steeds voorbijgelopen bent.

Het is maar goed dat je me niet herkent.
Kussen onder straatlantaarns
en samen dwalen door de regen,
wéér verliefd zijn, wéér verliezen,
bijna sterven van verdriet -
dat hoeft nu allemaal nog niet.

Ik ben nog niet aan ons gehecht.
Ik kijk bepaald niet naar je uit.
Neem de tijd, als je dat wilt.
Wacht een maand, een jaar,
de eeuwigheid en één seconde meer -
maar kom, voor ik mijn ogen sluit.


Ingmar Heytze.
Uit: Het ging over rozen.
Amsterdam, Uitgeverij Podium, 2002.



Vorig jaar zomer las ik 'De vliegenvanger' van Ravelli en wat heeft dat boek me ingepakt. Wat mij betreft omvat dit boek alles wat ik als lezer wil tegenkomen: humor, avontuur, mooie conversaties, overdenkingen en interessante levenslessen.

Momenteel ligt er niets op mijn nachtkastje... Wanneer ik weinig tijd heb of al een tijdje niet gelezen heb, wil ik mijn liefde voor boeken nog wel eens vergeten. Gelukkig heb ik maar een paar bladzijdes nodig om deze weer tot leven te wekken. Wanneer ik eenmaal begin met lezen en het boek boeit me, heb ik hem binnen een dag uit. Alles moet wijken voor de zinnen die ik tot me wil nemen en dat typeert mij het meest als lezer.

Wat betreft fictielessen heb ik helaas weinig mede te delen in deze leesbiografie. Op mijn stageschool wordt hier geen aandacht aan besteed en is er helaas ook (nog) geen ruimte voor verandering. Ik heb dus niet de mogelijkheid gehad om fictielessen te geven, hopelijk verandert dit tijdens een volgende stage!

Comment Stream