2014: Mutluluk Projesi

Mutlu olmak için güzel yaşam tarifleri :)

1 Şubat 2014

Bugün mutlu ama çok mutlu yaşamaya karar vermemin ilk günü. Önümüzdeki günlerde yeni tekniklerle nacizane bedenimi ve yaşamımı deneysel mutluluk çalışmalarıma maruz bırakacağım. Bunu yaparken kendimi izlememin en iyi yolu blog açmak diye düşündüm. Önümde 11 ay var ve bu sene çok ama çok mutlu olmaya kararlıyım.

Şimdi bakalım elimizde neler var?

1-) Lisans eğitimini yeni bitirmiş geveze bir kız ki kendisi ben oluyorum :)

2-) 3 senedir yarım yamalak (part time), 5 aydır ise tam zamanlı hatta çok zamanlı çalışılan bir iş

3-) 2 tanımadığı insanla paylaşılan geçici ev hayatı

4-) 14 gün sonra taşınacağı ve çok daha mutlu olacağına inandığı minicik bir kuş yuvası. (Geri saymaktayım)

5-) Sıfır sevgili, bol hayal kırıklığı...

6-) 170 cm uzunluğunda, 66 kilo ağırlığında bir beden. Neyse ki üst kısımlarda çok sevimli siyah kıvırcık saçlar var :)

7-) İzmir'de yaşayan bir aile.

8-) 9 koli kitap

9-) 1 bavul elbise

10-) Aşırı tatlı düşkünlüğü

11-) Aşırı caz müzik düşkünlüğü

12-) Her şeyin ya aşırı ya da hiç olduğu dengesiz bir hayat

13-) Muhteşem dostlar

14-) 2014 Mutluluk projesi

Hayatımın envanterini çıkarmakla #2014mutlulukprojesi hayata geçmiş bulunmaktadır. Kendime öğretebileceğim birşeyler bulmak umuduyla...

Öpüldünüz :D

Yepyeni bir ADIM!

2 Şubat 2014

Mutlu olma projemin ikinci günündeyim.

HEDEF: Mutlu Olmak

DENEY 1: Herkese Gülümsemek

İstanbul'da yaşıyorsanız, insanlarının birçoğunun mahkeme duvarı gibi suratıyla karşılaşırsınız. Büyük ihtimal sizin suratınız da bunlardan biri. Oysa uzmanlara göre fiziksel aksiyonun, ruhsal hali etkileme gibi bir özelliği varmış. Yani gülümsediğimiz zaman o an mutlu hissetmesek bile, vücudumuz mutluluk algısı yaratarak buna göre hormonlar salgılıyormuş. Yani mutlu olmak bir yüz kasımıza bağlı olabilir. Lakin evde tek başına oturup, gülümsemenin hiçbir anlamı yok. Gülümsemek ve bu gülümsemeyi bulaştırmak gerek!

Bugün atacağım adım bunun üzerine olacak. Birazdan sokağa çıkıp Beşiktaş, Kadıköy ve Üsküdar'daki sahafları gezeceğim sırayla ve bol bol gülümseme dağıtacağım ortalığa. Bakalım hem aradığım kitapları hem de aradığım mutlu anları bulabilecek miyim?

10 saat sonra...

Evdeyim ve tüm gün yüzümden gülümsemem eksik olmadı. Gerek otobüste, gerek vapurda sadece gülümseyerek baktım insanların yüzüne. Sonra vapurun yarattığı dalgaları izledim bir süre, biz de bu dalgalar gibiyiz, bir görünüp kaybolacağız o zaman küslük ve kırgınlık neden? Kırgın olduğum ama bir türlü telafi edemediğim iki arkadaşımı arayıp, hallerini hatırlarını sordum. Gülüyordum, mutluydum ve karşımdaki insanlar tedirgin gözlerle beni süzerken onların dudaklarına da gülümseme bulaştırmıştım. Adımımı Kadıköy'e atar atmaz sürpriz bir telefon aldım :) Ayın ortasına çıkacağım evin sahibi arıyordu, Salı günü evi boşaltmaya karar vermişler ve bu hafta eve yerleşebilirmişim. Tabi beni aldı bir telaş, zihnen hazır değildim henüz ev alışverişi yapmaya... Beynim bin parçaya bölündü ama hep güldüm hep güldüm.

Kısaca güzel bir gün geçirdim ve de geçirmekteyim.

Biraz önce ev alışverişim için ilk adımımı attım ve elektrik süpürgesi sipariş ettim :)

Neyse benim yorgan yastık bakmam gerekiyor.

:)

6 Şubat 2014

Çok yorgunum ama bu tatlı bir yorgunluk...

Nihayet evime kavuşuyorum. Dün gece eşyalarımın büyük bir kısmını yeni yuvama taşıdık. Sevinç ve korku bir arada. Nasıl anlatsam, kalbim sürekli çarpıyor, zihnim tekrar ve tekrar planlar yapıyor ama bedenim put gibi. Ne yapacağımı bilemez haldeyim. Sanırım buna ŞOK deniliyor. Kendi hayatımı omuzlamanın şoku!

Bunun dışında sürekli gülümsemeye çalışıyorum. Çoğunlukla yorgunluk ile gölgelense de gülüşüm, kendime, karşımdakine ve hayata mücadelemi belli ediyorum. Arada unutamadıklarınız vardır ya, sadece sabahları aklıma gelip, kulağıma birkaç şey fısıldıyorlar. Mücadele etmiyorum sadece dinliyorum ve gülümsüyorum.

Comment Stream