Het syndroom van Gilles de la Tourette

Het syndroom van Gilles de la Tourette kent veel naambekendheid, maar velen kennen enkel het clichébeeld van dit syndroom. Hierdoor wil ik wat dieper ingaan in het syndroom en ook hoe deze mensen precies leven in de maatschappij.

Wat is Gilles de la Tourette precies?

Het Tourette Syndroom wordt gekenmerkt door ongewenste bewegingen en geluiden die men 'tics' noemt. Wanneer er minstens twee motorische en één vocale tic (hoeft niet op dezelfde tijd) optreden en dit gedurende een periode van minstens één jaar, dan spreekt men van Tourette.

De motorische tics kunnen elk lichaamsdeel treffen en de geluidstics kunnen variëren van keelschrapen en snuiven tot het ongewild luidkeels roepen van woorden en zinnen. De eerste verschijnselen van het syndroom tonen zich meestal rond de leeftijd van zes tot zeven jaar, soms ook later, maar altijd voor het 21 ste levensjaar. Voordien waren er vaak al diffuse klachten van overbeweeglijkheid en aandachtsstoornissen. Meestal ziet men aanvankelijk enkel motorische tics zoals oogknipperen, grimassen, hoofdschudden. Een of twee jaar later hoort men de eerste geluiden zoals keelschrapen, grom- of snuifgeluiden. Nog later treden vaak dwanggedachten en -handelingen op. Soms manifesteren de symptomen zich in een andere volgorde of allemaal tegelijk.

Coprolalie

De bekendste tic van het syndroom is het vloeken en uitten van schuttingswoorden. Dit merk je ook meteen als je praat over het syndroom, de meest voorkomende vraag was: 'Is dat dat syndroom dat ze vloeken?' als ik zei dat ik mijn eindwerk over dit syndroom maak. Het uitten van scheld- en schuttingwoorden, vloeken noemt men Coprolalie (Grieks, letterlijk poep praten), deze aandoening is echter zeer zeldzaam, het komt naar schatting slechts bij 14 tot 20% van de mensen met Tourette voor.

Comment Stream