O amor Imposible

Melisa, chea de dor na habitación de hospital, soa. Os seus pais morreran cando ela era moi pequena, tiña dous anos.

Ela estaba soa na vida, pero tivo unha persoa moi especial ao seu lado. Esa persoa era o seu mellor amigo: Alexandre. Houbo un tempo no que Melisa estivo namorada del. Antes de que ela caera enferma, escribiulle unha carta agradecéndolle todo o que fixo por ela. Melisa quería darlle a carta en persoa, pero xa era demasiado tarde, ela morrera… Cunha gran dor no corazón por non poder expresarlle todo o que sentía por el en persoa.

Este microrrelato ten brevidade extrema,dominio da elipse,secuencia narrativa incompleta,linguaxe precisa e suxestiva.O final non é abrupto,pero é impredicible,por que non se sabe on que vai ocorrer a continuación.