Woesten

Roman van Kris Van Steenberge
Uitgeverij Vrijdag
Publicatiejaar 2013

---------------------------------

Vleugels

“Het kind huilde en had pijn, Valentijn lachte en had voortdurend honger” (p.66)

Dit citaat vind ik een mooie beschrijving van hoe Elisabeth telkens weer met haar 2 kinderen werd geconfronteerd. Langs de ene kant had je Valentijn waarvan Elisabeth geen last had, aan de andere kant had Nameloos waarmee ze zich maar moest om blijven bekommeren. Ook in de toekomst had ze geen moeite om voor Valentijn te zorgen, terwijl ze voor Nameloos allemaal speciale dingen moest doen puur omdat hij “anders” was. Zij was ook degene die het meeste voor de 2 jongens moest zorgen, want van Guillaume moest ze niets verwachten. Voor Elisabeth maakte het niet uit dat de jongens verschillend waren, ze hield evenveel van beiden.

Foto: Bruno Stevens

De reden dat ik deze afbeelding van een vogel zo toepasselijk vind voor bij Elisabeth, is omdat de zwaluw enkele keren terugkomt in het verhaal. Elisabeth wil ook een vogel zijn zodat ze kan wegvliegen en vrij kan zijn. Haar leven word steeds zwaarder door alles wat ze meemaakt en het liefst van al zou ze willen wegvliegen naar avonturen en onbekende plaatsen die ze in haar boeken wel vindt.

---------------------------------

Splinters

“Zo weinig mogelijk gespreken nog met Elisabeth. Want in haar ogen, vooral in haar mooie ogen, lag het verdriet waarvoor hij verantwoordelijk was” (p.140)

Dit is de manier hoe Guillaume naar de situatie keek, hij gaf zichzelf overal de schuld van. Terwijl hij nog steeds van haar hield. Hij wist niet meer wat te doen en begon zich weer af te zonderen, ook begon hij te drinken, om het verdriet weg te werken. Hij had zelf niet door in wat voor een vreselijke situatie hij Elisabeth gebracht had door er niet meer voor haar te zijn.

Foto: Michiel Hendryckx

De reden dat ik deze foto van een groot, leeg landschap bij Guillaume koos, is omdat hij heel erg verward was. Eerst verloor hij zijn vader, waardoor hij zich al wat meer afzonderde en minder spraakzaam werd. Hij kon niet stoppen met aan hem te denken, overal zag hij hem terug in zijn verbeelding. Later ontmoette hij Elisabeth, haar kan je terug vinden in de boom op de foto. De boom zorgt ervoor dat er geen symmetrie meer is in het gigantische gebied. Symmetrie is iets waar Guillaume grote waarde aan hecht, maar toen hij Elisabeth ontmoette, veranderde ook zijn leven. Eerst was hij gelukkig, totdat Elisabeth beviel van Nameloos en Valentijn. Toen kwam hij terug in de fase waarin hij zich afzonderde en minder spraakzaam werd tegenover Elisabeth, de leegte kwam terug. Deze foto benadrukt voor mij ook de grote leegte van Guillaume.

---------------------------------

Geboden

“Daardoor verloor ze mij even uit het oog, anders had ze mij zeker met een vriendelijke doch kordate handbeweging het hoofd neerwaarts doen buigen.” (p.204)

Elke keer werd hij er weer mee geconfronteerd, waar hij ook was. Iedereen lachte hem in het dorp altijd uit om zijn uiterlijk en vond hem eng, en dat allemaal omdat hij anders was. De jongen kon er zelf niets aan doen en als hij dan al buiten kwam was hij gesluierd zodat niemand zijn uiterlijk zou zien. Elisabeth wilde zelf niet graag dat iemand hem zo zag, puur om de reactie die ze vertonen. De manier waarop al die mensen met hem omgaan is vreselijk. Wat nog het ergste van al is , is dat hij zichzelf ook als een monster gaat zien. Niemand hoort zo behandelt te worden.

Bruno Stevens

Bij deze foto moest ik direct aan Nameloos denken. Na alles wat hem overkomen was, vond hij steun en rust bij de paters. Ze worden net als hier op de afbeelding broeders die met elkaar verenigd zijn door hun geloof. In het klooster kon Nameloos nadenken en werd hij niet afgekeurd vanwege zijn uiterlijk. Hij kreeg er zelfs vrienden en iedereen accepteerde hem zoals hij was. Nameloos bleef wel bang, totdat hij de brief van zijn broer kreeg en besloot het klooster te verlaten.

---------------------------------

Bevelen

“Hij word met de dag schoner, uwe kleine” (p.295)

Elke keer weer mocht Valentijn dit aanhoren, complimenten etc. Valentijn was erg geliefd in het dorp, hij was zowat het tegengestelde van zijn broer iedereen was onder de indruk van hem. Ook al had hij een gemakkelijk leven door de persoon wie hij was, veranderde dit niet dat hij erg veel om zijn broer gaf, hij verdedigde hem en ze speelden regelmatig met elkaar. Tot dat Valentijn weg moest en ging studeren. Nadien veranderde alles. De oorlog brak uit, Valentijn werd opgeroepen en zijn leven veranderde voor goed, hij was niet langer meer de jongen die door iedereen geliefd was.

Bruno Stevens

De reden waarom ik deze afbeelding zo toepasselijk vond bij Valentijn is omdat zijn leven pas echt veranderde toen hij werd opgeroepen voor de oorlog. Hij verloor zijn vader in diezelfde oorlog, omdat hij Valentijn eigenhandig redde van het slagveld, maar hierdoor zelf het leven liet op die plaats. Ook al overleeft Valentijn de oorlog, hij draagt de littekens ervan nog altijd met zich mee, zowel geestelijk maar ook lichamelijk want hij verloor zijn beide benen. De oorlog trof hem hard, dit zag hij ook in. Zijn oude geliefde had het hier nog moeilijker mee. Ze herenigde zich met hem, ze bleef van alles proberen, maar alles is veranderd. Hoe hard hij ook probeert, bepaalde dingen zullen niet meer veranderen. Hij zorgt voor de dingen die hij belangrijk vindt, zoals terug bij zijn broer zijn.

---------------------------------

Tweezaam

“We zwijgen de hele tijd. Soms luisteren de zwaluwen met ons mee.” (p.382)

Op het einde van het verhaal zijn de broers dan eindelijk samen, ze zijn een hotel gestart waarvoor ze samen zullen zorgen. Na alles wat er gebeurt is, hebben ze beiden ingezien dat ze elkaar echt nodig hebben, ze zijn elkaars steun en die zullen ze ook blijven, het is een broederschap die niet verbroken kan worden. Met een heleboel geld van erfenissen kunnen ze nu eindelijk samen van hun leven genieten. Ze kunnen het verleden niet vergeten. Dat willen ze ook niet.

Lieve Blancquaert

Waarom deze foto me wel toepasselijk leek voor het laatste hoofdstuk, is omdat de broers Valentijen en Nameloos in dit hoofdstuk terug herenigd werden na een lange tijd. Eigenlijk waren ze al sinds het moment dat Valentijn op internaat moest, van elkaar gescheiden. Na de oorlog hebben ze niemand anders meer dan elkaar, daarom worden ze ook elkaars houvast. Opnieuw beginnen, wil geen van beiden. Ook al hebben ze geld in overvloed om alles te kunnen ondernemen, maar aan zichzelf willen ze niets veranderen, ze blijven wie ze zijn, samen.

Michiel Bols

Comment Stream