Lección #1: Alfabeto

Alfabet oraz podstawowe zasady wymowy w języku hiszpańskim.

1. Alfabet

Poniżej możecie znaleźć jedną z wielu piosenek dla dzieci. Wybrałam akurat taką wersję, ponieważ możemy w niej usłyszeć nazwy poszczególnych liter, a do tego zawiera niektóre zasady wymowy.

UWAGA! Filmik jest wersją z Ameryki Łacińskiej i niektóre dźwięki mogą się różnić od tych, z którymi być może się już spotkaliście. Poniżej znajdziesz wersję z castellano peninsular, czyli teoretycznie standardową, używaną na Półwyspie Iberyjskim.

Alfabet hiszpański na dzień dzisiejszy, czyli od 2010 roku liczy 27 liter: A (a), B (be), C (ce), D (d), E (e), F (efe), G (ge), H (hache), I (i), J (jota), K (ka), L (ele), M (eme), N (ene), Ñ (eñe), O (o), P (pe), Q (cu), R (erre), S (ese), T (te), U (u), V (uve), W (uve doble), X (equis), Y (ye), Z (zeta).

Dlaczego na dzień dzisiejszy? Ponieważ w 2010 roku Real Academia Española (RAE), czyli Hiszpańska Akademia Królewska, zdecydowała ZMIENIĆ alfabet hiszpański. Wcześniej, od 1754 do 2010, LL oraz CH były uważane za samodzielne litery.

2. Zasady wymowy

  • A: tak jak w języku polskim
  • B: tak jak w języku polskim (istnieją bardziej szczegółowe zasady, ale opieram się tutaj o uproszczoną wersję dla początkujących)
  • C: może mieć dwa przypadki: gdy występuje przed literami E oraz I, czyli pojawia się CE oraz CI, czytane jest jak /θ/, podobnie jak w angielskim słowie thing; gdy występuje przed pozostałymi samogłoskami, bądź spółgłoskami czytane jest jako /k/
  • CC: pierwsze czytane jest jako /k/, a drugie jako /θ/
  • CH: czytane jak polski dźwięk CI, czasami jako CZI
  • D: tak jak w języku polskim (istnieją bardziej szczegółowe zasady, ale opieram się tutaj o uproszczoną wersję dla początkujących)
  • E: tak jak w języku polskim
  • F: tak jak w języku polskim
  • G: może mieć dwa przypadki: gdy występuje przed literami E oraz I, czyli pojawia się GE oraz GI, czytane jest jak polskie H; gdy występuje przed pozostałymi samogłoskami, bądź spółgłoskami czytane jest jako G
  • GU: może mieć dwa przypadki: gdy występuje przed literami E oraz I, czyli pojawia się GUE oraz GUI, czytane jest jako GE oraz GI; gdy występuje przed literami O oraz A, czyli pojawia się GUO oraz GUA, czytane jest podobnie do GŁO oraz GŁA
  • GÜ: gdy występuje przed literami E oraz I, czyli pojawia się GÜE oraz GÜI, czytane jest podobnie do GŁE oraz GŁI
  • H: jest zawsze nieme
  • I: tak jak w języku polskim I lub J (istnieją bardziej szczegółowe zasady, ale opieram się tutaj o uproszczoną wersję dla początkujących)
  • J: zawsze taka jak w języku polskim H
  • K: tak jak w języku polskim
  • L: tak jak w języku polskim
  • LL: tak jak w języku polskim J lub LJ
  • M: tak jak w języku polskim (istnieją bardziej szczegółowe zasady, ale opieram się tutaj o uproszczoną wersję dla początkujących)
  • N: tak jak w języku polskim (istnieją bardziej szczegółowe zasady, ale opieram się tutaj o uproszczoną wersję dla początkujących)
  • Ñ: tak jak w języku polskim Ń
  • O: tak jak w języku polskim
  • P: tak jak w języku polskim
  • QU: tak jak w języku polskim KU
  • R: tak jak w języku polskim
  • S: tak jak w języku polskim, ewentualnie dźwięk pomiędzy S i SZ
  • T: tak jak w języku polskim
  • U: tak jak w języku polskim (istnieją bardziej szczegółowe zasady, ale opieram się tutaj o uproszczoną wersję dla początkujących)
  • V: tak jak w języku polskim B
  • X: może mieć trzy przypadki: gdy pojawia się między samogłoskami czytane jest jak KS; gdy pojawia się przed spółgłoską czytane jest jak KS; gdy pojawia się na początku wyrazu czytane jest jako S
  • Y: tak jak w języku polskim I lub J (istnieją bardziej szczegółowe zasady, ale opieram się tutaj o uproszczoną wersję dla początkujących)
  • Z: zawsze czytane jest jak /θ/, podobnie jak w angielskim słowie thing