Mensen met een beperking 2

Woonbegeleiding

.

Soms lukt het vanwege de handicap of ziekte (nog) niet om zelfstandig te wonen. Bijvoorbeeld omdat je aanpassingen in en rond de woning, lichamelijke zorg en praktische hulp nodig hebt, maar mogelijk ook begeleiding bij het dagelijkse leven.

Er zijn veel woonmogelijkheden variërend van volledig zelfstandig tot geheel verzorgd. Daarnaast zijn er logeermogelijkheden als je een woonvorm wilt uitproberen. Om te weten te komen wat het beste bij je past zul je over een aantal zaken moeten nadenken. Wil je bijvoorbeeld met één of meerdere personen samenwonen? Heb je er behoefte aan om met anderen samen te eten of elkaar te ontmoeten op een centrale plek? Kun je voor jezelf zorgen of heb je (veel) hulp nodig? Waar wil je wonen? Om meer te weten te komen over de verschillende woonvormen die mogelijk zijn, kan je klikken op de verschillende linkjes onderaan deze pagina en zo meer duidelijkheid krijgen voor je een keuze maakt.

Heb je dit alles op een rijtje gezet dan krijg je misschien een beeld van een woonomgeving die aan jouw wensen voldoet. Heb je eenmaal ergens voor gekozen dan wil dat niet zeggen dat het voor altijd is. Met bijvoorbeeld een zorgaanbieder kan je samen een plan opstellen hoe je wilt wonen. Mogelijk passen jouw wensen in een bestaande woonvorm maar het kan ook zijn dat er een nieuw te starten vorm van wonen rond jouw vraag opgericht wordt.

Het is soms niet eenvoudig om er achter te komen waar een woonvorm is die aan jouw wensen voldoet. Je kunt zelf op zoek gaan, of de hulp inschakelen van bijvoorbeeld het revalidatiecentrum, het maatschappelijk werk, de consulent lichamelijk van MEE, of een adviseur of consulent van een patiëntenorganisatie. Zij zijn vaak goed op de hoogte van de mogelijkheden in de regio. Wil je weten wat de ervaringen van andere jongeren zijn, dan kun je natuurlijk een oproep plaatsen op forums van verschillende websites, zoals die van patiëntenorganisaties. Je zult zien dat je niet de enige bent met vragen!

Indicatie

Als je in een woonvorm wilt gaan wonen heb je een indicatie nodig. Een indicatiestelling wordt gedaan door het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ). Op hun website vind je meer informatie over hun werkwijze en hoe je een indicatie kunt aanvragen. Als je hier hulp bij nodig hebt kan een medewerker van MEE je op weg helpen. Kijk op de website van MEE om de dichtstbijzijnde MEE vestiging te vinden.

Alle woonmogelijkheden op een rijtje

Om te ontdekken wat de verschillende woonmogelijkheden zijn staan ze hieronder op een rijtje. Door op de link te klikken vind je meer informatie.

  • Begeleid wonen
  • Fokuswonen
  • Grote woonvormen
  • Kleine woonvormen
  • Thomashuizen
  • Woonbegeleiding voor mensen met een auditieve beperking
  • Wooninitiatieven
  • Logeren

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

.

Integratie bij gehandicapten

Ook gewone mensen zijn soms eenzaam. De meeste gehandicapten wonen het liefst zo gewoon mogelijk.

Integratie faalt en dus experiment mislukt. De verstandelijk gehandicapten moeten weer grotendeels terug naar de instelling, zo besloot vorige week de Twentse Zorgcentra. Dat is een tegenstrijdige en discutabele boodschap.

De ontwikkelingen van zorginstellingen naar kleinere woonlocaties dichterbij en midden in de samenleving is een goede en onvermijdelijke ontwikkeling. De emancipatie en acceptatie van mensen met een beperking kan niet zonder deze vermaatschappeling.

Als begeleider van mensen met een verstandelijke beperking werk ik al jaren -naast het bijdragen aan een goede zorg- voor een respectvolle en gelijkwaardige benadering van mensen met een handicap. Ik vind het een illusie om te veronderstellen dat er van emancipatie en acceptatie iets terecht komt, als we medeburgers met een beperking achter een hek laten leven. Iedere emancipatiegolf van welke minderheidsgroep dan ook ging en gaat altijd vergezeld met een beweging richting de ’gewone maatschappij’. Omgekeerd begint uitsluiting en afbrokkeling van respect en gelijkwaardigheid met het letterlijk fysiek op afstand zetten van groepen. Onbekend maakt onbemind. Aanpassing moet altijd van beide kanten komen, en de boze buitenwereld zal vertrouwder worden.

Maar dit betekent niet dat integreren zonder problemen gaat. Of dat werkelijk iédereen het allemaal even mooi en prachtig vindt. En goede zorg mag nooit opgeofferd worden aan een ’hoger doel’.

Versplintering van de woonlocaties voor mensen met een verstandelijke beperking kan tot gevolg hebben dat deskundigheid en kennis verwatert. Begeleid wonen, werken en leven in de maatschappij vereist juist extra kennis en specifieke begeleiding. Bijvoorbeeld op het gebied van vrijetijdsbesteding. Te vaak gaan financiën in de voorzieningen op aan huisvesting en praktische verzorging. Scholing van personeel en het begeleiding van sociale contacten krijgt te weinig aandacht.

Is de mythe van de integratie achterhaald? Ik denk deels van wel. Het is goed om integratie te relativeren. Soms zijn we geneigd aan cliënten met een beperking hogere eisen te stellen dan aan ons zelf als het gaat om integreren in de samenleving. De helft van de ’gewone mensen’ stemt niet bij verkiezingen en velen doen niet mee aan de buurtbarbecue en zien nooit het dorpshuis van binnen. We gaan graag ’onze eigen gang’ en dat geldt ook voor veel mensen met een verstandelijke beperking.

Dat neemt niet weg dat verreweg de meeste mensen met een handicap graag zo gewoon mogelijk in de samenleving wonen. En ’je eigen gang gaan’ kan helaas betekenen dat je ieder moment overvallen kunt worden door eenzaamheid. Niemand is onkwetsbaar voor eenzaamheid. Dat is de keerzijde van onze individualistische samenleving. En ook hier kunnen mensen met of zonder hulp iets aan doen. Dit kan heel wat anders zijn dan ’gezellig bij elkaar zitten’ in een grote woning met mensen die je niet zelf gekozen hebt.

Algemene dogma’s zijn niet bruikbaar. Goede observatie, zorgvuldig én individueel woonwensen- en tevredenheidsonderzoek brengt een breed scala aan wensen naar voren. En dan als organisatie vervolgens gewoon leveren wat de cliënt vraagt. Dát is emancipatie van de cliënt en van de zorg.

In onze samenleving moet ruimte zijn om te leven en keuzes te maken. En dit kan inhouden dat er mensen zijn met een beperking die het liefst in een groep wonen. Maar dit komt weinig voor. Er zijn legio mogelijkheden van (begeleid) wonen. De keuzedwang tussen wonen in ’de instelling’ of ’helemaal alleen in een te groot koophuis’ kennen we niet in de praktijk. Er is een veel gevarieerder aanbod van zorg- en woonmogelijkheden. En deze zullen, als het goed is, groter worden.

Dwang om buiten de instelling te wonen is ongepast. Als dwang in het verleden in Twente heeft plaatsgevonden kan een beslissing van de Twentse Zorgcentra om cliënten meer keuzemogelijkheden te bieden op zijn best een noodzakelijke correctie genoemd worden.

Maar laat het geen overreactie zijn! Gooi de integratiegedachte niet zomaar in de prullenbak. De emancipatie en vermaatschappelijking van de zorg voor mensen met een beperking is geen experiment, maar een onomkeerbare beweging. De boodschap ’terug in je hok’ of ’weer snel achter het hek’ hoort daar niet bij.

5 tips om de integratie te bevorderen:

  • Als je gehandicapten mensen de motivatie geeft om van alles te leren maar ik denk dat de motivatie groter wordt als ze zelf mogen kiezen wat ze mogen leren in plaats van dat het voor ze wordt bepaald.
  • De gehandicapten moeten meer leren zelfstandig te worden en dat kan doordat je ze meer zelf laat doen.
  • Ik denk dat een belangrijk punt is dat je ze gelijk behandeld als andere mensen. Natuurlijk hebben ze extra steun nodig maar de meeste willen niet dat je ze anders behandeld. Dan voelen ze zich ook niet anders in de maatschappij en integreren ze zich met de maatschappij.
  • Ik vind zelf dat er ook aandacht moet worden besteden aan de begeleiders van de gehandicapten. Zij zijn de mensen die dagelijks aan de slag gaan en ook een van de redenen waardoor de integratie stroef verloopt.
  • Ik denk dat begeleiding in een groepsverband veel beter zou zijn. Dan zouden de cliënten iets hebben van: '' Ik ben niet de enige, en ik sta er niet alleen voor ''

Comment Stream

2 years ago
0

Dit was mijn Tackk pagina

2 years ago
0

Het gaat over woonbegeleiding in integratie bij gehandicapten

2 years ago
0

<3

2 years ago
0

Ziet er netjes uit. Duidelijk informatie. goed gedaan

2 years ago
0

er staat genoeg informatie in, ik mis alleen de hoofdvraag. verder is de tack genoeg opgemaakt waardoor het makkelijker leest

2 years ago
0

duidelijke informatie en goed ingedeeld met plaatjes en zo, alleen mis ik de hoofdvraag.