Τα λουλούδια της Χιροσίμα

Το βιβλίο καταδικάζει τη βαρβαρότητα του ατομικού πολέμου, προβάλει τις καταστροφικές συνέπειες της ατομικής βόμβας και μέσα από τον ανθρώπινο πόνο αποκαλύπτονται οι πραγματικές διαστάσεις της έκρηξης της ατομικής βόμβας ως παράδειγμα προς αποφυγή. Μέσα από το βιβλίο τονίζεται η υποχρέωση που έχει ο κάθε άνθρωπος να μην ξεχνά, να αγωνίζεται για την ειρήνη και να καταδικάζει οποιαδήποτε μορφή πολέμου.

1η ενότητα : Το δράμα του Φούμιο και των άλλων θυμάτων της ατομικής έκρηξης

(Νάτα που……………αυτί μου)

Η περιγραφή της σκηνής με τα μικρά σκιουράκια θέλει να δείξει την αντίθεση ανάμεσα στην ομορφιά της φύσης και τον πόνο των ανθρώπων που βιώνουν στο νοσοκομείο τις τραγικές συνέπειες της ατομικής βόμβας.

Το δράμα των θυμάτων: ένα παιδί δεν έχει βλέφαρα, έξι άνθρωποι δεν ζυγίζουν μαζί όσο τρεις φυσιολογικοί άνθρωποι και έχουν διογκωμένα κάποια τμήματα του σώματος τους, ο Φούμιο πονάει πολύ και αδυνατίζει ενώ το κεφάλι του έχει γίνει διπλάσιο σε όγκο.

Φούμιο: δείχνει ψυχικό μεγαλείο, εντυπωσιακή αξιοπρέπεια , υπομονή και υπομένει το μαρτύριο του χωρίς να διαμαρτύρεται και να δείχνει τον πόνο του. Γνωρίζει πολύ καλά στο οδηγείται στο θάνατο και αντιμετωπίζει το βάσανα του με ηρεμία. Δείχνει ικανοποιημένος όταν ο Σαμ του λέει ότι θα προσπαθήσει να ενημερώσει τον κόσμο για την τραγωδία της Χιροσίμα.

Σαμ: είναι ένας ευαίσθητος άνθρωπος που νιώθει το δράμα των άρρωστων ανθρώπων και αποφασίζει να κάνει γνωστό σε όλο τον κόσμο αυτό το δράμα καθώς πολλοί άνθρωποι λόγω της έλλειψης ενημέρωσης δεν γνώριζαν τις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος. Συμπάσχει με τα θύματα και προσπαθεί να τα στηρίξει ψυχολογικά.

2η Ενότητα: τα φρικτά αποτελέσματα από τη ραδιενέργεια.

(Χαιρετίσαμε…………να σας ξαναδώ σύντομα)

Ο γάλλος γιατρός Μπονάρ παρουσιάζει τα αποτελέσματα της ραδιενέργειας στη φωτογραφία ενός ψαριού. Το ψάρι παρουσιάζεται με δυο κεφάλια και τέσσερα μάτια λόγω της έκθεσης του στη ραδιενέργεια. Ο γιατρός υποστηρίζει ότι οι συνέπειες της ραδιενέργειας μπορεί να μην εμφανιστούν αμέσως αλλά σε μακρινούς απογόνους αυτού που δέχθηκε μεγάλες ποσότητες ραδιενέργειας. Είναι φανερό πόσο μεγάλο είναι το ψυχολογικό πρόβλημα που δημιουργήθηκε στους ανθρώπους της Χιροσίμα, που ζουν με το φόβο να δουν τα παιδιά τους ή τα εγγόνια τους να παρουσιάσουν κάποια προβλήματα.

Τα αποτελέσματα των ερευνών είχαν πολύ σημαντική επίδραση στην Οχάτσου, η οποία φαίνεται να είναι πολύ ευαίσθητη, αναστατώνεται, τρομάζει και ζητάει να φύγει από το γραφείο στο οποίο βρίσκεται. Η Οχάτσου είναι νέα και όμορφη αλλά καταδικασμένη να γεννήσει ίσως ένα απόγονο που θα παρουσιάζει κάποια προβλήματα.

3η ενότητα: Η εξιστόρηση των τραγικών στιγμών που έζησαν τα θύματα της Χιροσίμα.

(Βρισκόμαστε………ειρήνη;)

Η Οχάτσου φεύγει και η Γιούκα με το Σαμ μένουν μόνοι τους. Οι δύο άνθρωποι περπατούν και φτάνουν μπροστά στο ποτάμι. Ένα μπουκέτο λουλούδια θα γίνει η αφορμή για μια συγκλονιστική αποκάλυψη από την πλευρά της Γιούκα. Η Γιούκα εξηγεί ότι τα λουλούδια τα αφήνει κάθε πρωί η Οχάτσου για να αποδώσει τιμή στη νεκρή μητέρα της, η οποία έπεσε μέσα στο ποτάμι, καθώς καιγόταν μετά την έκρηξη της βόμβας. Οι λεπτομέρειες της περιγραφής είναι συγκλονιστικές. Την ένταση και την παραστατικότητα της περιγραφής στηρίζουν οι οπτικές, ακουστικές, οσφρητικές εικόνες. Ολόκληρη η πόλη είχε τυλιχτεί στις φλόγες και άνθρωποι και ζώα καίγονταν ζωντανοί. Η μητέρα της Γιούκα και της Οχάτσου κρατούσε στην αγκαλιά της την Οχάτσου και την άφησε στις όχθες του ποταμού για να σωθεί καθώς εκείνη βούλιαζε στα νερά του ποταμού φλεγόμενη. Για αυτό και η Οχάτσου αφήνει λίγα λουλούδια στη μνήμη της μητέρας της κάθε μέρα.

Η Γιούκα είναι ένας άνθρωπος που έχει περάσει πολλά και έχει δοκιμάσει πολλές πίκρες. Έχασε τη μητέρα της, βλέπει τον άνδρα της να πεθαίνει υποφέροντας και έχει και την έγνοια της μικρής της αδερφής που φαίνεται συγκλονισμένη από όσα περνούν. Είναι όμως δυνατή, στέκεται στα πόδια της και αντιμετωπίζει με υπομονή και ψυχικό σθένος τα χτυπήματα της μοίρας. Βρίσκει το κουράγιο να μιλήσει στο Σαμ όχι για να κερδίσει τη συμπάθεια του ούτε για να προκαλέσει τον οίκτο και τη φιλανθρωπία αλλά γιατί αισθάνεται ότι είναι χρέος της να μιλήσει για όσα έζησε και να γίνουν γνωστές οι συνέπειες της έκρηξης.

Το απόσπασμα κλείνει με τη Γιούκα να μονολογεί και να απευθύνεται στη νεκρή μητέρα της. Της λέει ότι πάντα θα τη θυμάται και της ορκίζεται ότι θα αγωνιστεί για να μην ξανασυμβούν παρόμοια γεγονότα. Στο τέλος ρωτάει επανειλημμένα τη μητέρα της αν κοιμάται εν ειρήνη. Το ερώτημα φανερώνει την αγωνία της για τον αν η μητέρα της μπόρεσε να βρει γαλήνη μετά το θάνατο της και αν η μητέρα της αισθάνεται ικανοποίηση καθώς ακούει την απόφαση της κόρης της να αγωνιστεί για την επικράτηση της ειρήνης στον κόσμο.

Comment Stream